Jûjî

timî

navdêr
  1. daîmî, bêatlehî, seraqetî, domdan, berdewamîm

    nl
    voortdurend / altijd
    tr
    daimî / mütemadiyen / süreklilik / daimi

Etîmolojî

Ji tim + -î.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.