Jûjî

tobe

navdêr
  1. poşmanbûna li gunehên xwe, sozdan ku êdî tiştek xirab nake

    de
    Buße
    en
    repentance / repent
    tr
    tövbe / aman

Mînak

  • Toba xwe bike j' xet' û sehwanCarek were ser terîq-i tobeHindî negihiştiye te nobe

Etîmolojî

Ji erebî توبة (tewbe[t]) ji aramî תובא (tewba) ji תוב (t-w-b: zivirîn, vegerrîn). Wek tövbe ketiye tirkî jî.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

tobe — ferhenga kurmancî · Jûjî