Jûjî

tomar

navdêr
  1. qeyd, sicil, tescîl kirin, bend, parastina agahiyan yan berheman bo ku derengtir jî bên bikaranîn

    de
    Register
    en
    register
    nl
    register / archief
    tr
    kayıt / kuyudat / sicil

Mînak

  • Stran di kasetan de tomar kirin.

  • Navê hemû mişteriyên xwe di lîsteyekê de tomar kirine.

Etîmolojî

Ji erebî طُومَار (ṭūmār) ku ew bi xwe jî ji yûnanî τομάριον (tomárion) ji τόμος (tómos).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

tomar — ferhenga kurmancî · Jûjî