Jûjî

vandal

navdêr
  1. hov, wehşî, dirinde, ziyanker, pûçker, wêranker, xirabker, xopanker, sabotor, têkber, zererker

    de
    Vandale
    en
    vandal
    nl
    vandaal
    tr
    vandal / Vandal

Etîmolojî

Ji îngilîzî vandal ji navê hozek anku eşîrek cermen ku li nêzî salên 400 ta 500 pz êrişên hovane dibirin ser Romê.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

vandal — ferhenga kurmancî · Jûjî