1.navdêr
Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.
- tr
- dökülme / sönme / arınma / intişar
weşîn
2.lêker
werîn, ketin xwarê, daketin, dahatin, hatin xwarê (bi taybetî pel ji daran) an jî (mûyên pirça mirovî)
- de
- fallen / ergehen / herabfallen
- en
- fall / lose / go bald / affusion
- nl
- vallen
- tr
- dökülmek / sönmek / arınmak / intişar etmek
Mînak
Lew me ji meyxaneyê girtiye berder mezelHer ji kevanê biweş qebdezerê goşereşGezme bi coht têne dil kes dimirit bêecel
Etîmolojî
hej + -în, ji proto-hindûewropî *�eig- (“hejîn”), proto-îranî *weyc-, hevreha weşîn û hilawîstin yên kurmancî, vijiyen û vijiyayîş yên zazakî, vic- ya avestayî, wîc-, vîc- yên pehlewî, farisî -bêz- (rehê dema niha ji bêxten), yûnaniya kevn êyko, inglîziya kevn wican, almanî weichen.