navdêr
tenêtî, yekîtî, yekbûn, (felsefe) baweriya ku hemû tiştên heyî bi hev re yekîtiyek parvenebar pêk tînin
- en
- unity
- tr
- vahdet
Etîmolojî
Ji erebî وحدة (weḥdeᵗ) ji وحيد (weḥîd, “tenê”) ji احد (eḥed, “yek, tenê”), hevreha îbranî אחד (êxad), aramî חד / ܚܕ (xed: yek), akadî êdu