Jûjî

xîtab

/xiːˈtɑːb/

navdêr
  1. bang, gazî, hawar, axiftina yan nivîsîna ji kesekî yan komekî re

    de
    Anrede / Rede / Vortrag / Diskurs
    en
    address / speech / discourse / talk
    nl
    spraak / spreken / oratie / redevoering
    tr
    hitap / seslenme / hitab

Mînak

  • Ew xîtabî me dike.

  • Gelek zimanzanan pirtûk rast nivîsîne lê xîtabî herêmekê an jî zaravayekî dikin. (li ser zaravayekî dinivîsin)

Etîmolojî

Ji erebî خطاب (xiṭab) ji خطب (xeṭebe, “jê re peyivîn”), hevreha aramî חטב (x-t-b-, “hw”). Ji heman rehî: mixatib, xatib, xutbe.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.