Jûjî

xan

/ˈxɑːn/

navdêr
  1. mîr, paşa, key, şah, padîşa, qral, serok, birêveber

    de
    Adel / Fürst / Wirtshaus
    en
    khan / tavern / posada / lodging place
    nl
    herberg / khan
    tr
    eğlek / hakan / han / kağan

Mînak

  • Çi xûn uftad-i der dilha«Di vê taqê di vê xanêMe 'eyş û êminî kanê

  • xanûman, xanedan

Etîmolojî

Ji tirkî yan zimanekî din yê tirkîkî, bi tirkiya niha han, kurtkirina hakan, tirkiya kevn χagan yan kagan ji mongolî хан (xan) / ᠬᠠᠭᠠᠨ (qaɣan) / хаган (xagan). Ketiye piraniya zimanên dinyayê: erebî û farisî خان (xan), ermenî խան (xan), rusî хан (xan), hindî खान (khān), îngilîzî û fransî khan, çînî 可汗 (kèhán) û 汗 (hán), japonî カーン, カン (kan) û ハーン (han)... Bi taybetî wek bernavê Cengîzxanî li dinyayê belav bûye. Di kurdî de bi taybetî li gel navê Xanê Dimdim naskirî ye. Forma "xaqan" di helbesteke Melayê Cizîrî de jî peyda dibe: Çi tebîet beşer û insan im Lilahi l-hemd çi alîşan im Di riya yar

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

xan — ferhenga kurmancî · Jûjî