Jûjî

xistin

1.navdêr
  1. Dana li erdê, danana li ser tiştekî, avêtina erdê, berdana erdê, ketina bêhemdî.

    de
    Fallenlassen / Sturz
    nl
    laten vallen / neerhalen
    tr
    düşürme / çelme / ıskat / koyma
2.lêker
  1. Li erdê dan, danan li ser tiştek, avêtin erdê, berdan erdê, bi bêhemdî ketin.

    de
    einsetzen / einlegen / ausziehen / stecken
    en
    drop / put / drip / let
    nl
    latten vallen
    tr
    düşürmek / çelmek / düşmek / inmek

Mînak

  • Min swîçên xwe xistine di cûkê de.

  • Dikarim mobîla xwe bixim ser şehina te?

Etîmolojî

Hevreha soranî خستن (xistin) (xistin: xistin, êxistin), farisî خسته (xeste: birîndar), pehlewî xesten (birîndar kirin), ji proto-îranî *xad (lê xistin, lê dan).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

xistin — ferhenga kurmancî · Jûjî