1.navdêr
Gotina tiştên nivîsandî bi deng yan di dilê xwe de.
- de
- Lesen / Lektüre
- en
- reading
- nl
- lezen / lezing
- tr
- okuma
Mînak
Xwendina kitêban.
Xwendina qanûnê.
xwendin
2.lêker
Herfên nivîsî bi deng yan di dilê xwe de gotin.
- de
- lesen / studieren
- en
- to read
- nl
- lezen
- tr
- okumak, mütalaa etmek
okumak / öğrenim görmek
- de
- studieren
- en
- to study
- nl
- studeren
Mînak
min pirtûkek xwend.
birayê wî li zankoyê dixwîne.
Ez vê pirtûkê dixwînim.
Keçikan ji hemalî re got: "Here tiştê ku li ser derî nivîsandiye, bixwîne.!"
Etîmolojî
Ji proto-hindûewropî *swen- (“deng dan, deng jê hatin; gazî kirin”), proto-îranî *hwen, avestayî: xven-, partî: xw'n-, pehlewî: xw'n-, sogdî: xw'n-, farisî: خواندن (xᵛanden - rehê dema niha -xan-), osetî: xwinîn, belûçî: wan-, kurmancî: xwendin /-xwîn-, soranî: خوێندن (xwêndin) (xwêndin - rehê dema niha -xwên-), hewramî: wanay / -wan-, zazakî: wendene (rehê dema niha -wen-), sanskrîtî: sveneti- (deng dan, deng jê hatin), latînî: sonus, sound, sonic (deng), almanî: Schwan (qû - ji ber dengê xwe), îngilîzî: swan (qû)