Jûjî

xweragirtin

/xʷɛɾɑːɡɘɾˈtɘn/

navdêr
  1. sebirkirin, tehemilkirin, li ser pêt xwe man, dema mirov bikarit li nexweş û deravên teng da hebûna xwe biparêzit

    de
    Enthaltsamkeit
    en
    perseverance / endurance / standing / sangfroid
    tr
    cebrinefs / tutunma

Etîmolojî

Ji xwe + ragirtin.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

xweragirtin — ferhenga kurmancî · Jûjî