xweytecrûbe

navdêr

ezmûndar, tecrûbedar, serpêhatî, bitecrûbe, tecrûbedîde, guhtejî
tr
tecrübeli / gün görmüş / umur görmüş / kaşarlı

Etîmolojî

Ji xwey + tecrûbe.

xweytecrûbe — ferhenga kurmancî · Jûjî