navdêr
dem, çax, heyam, serdem, wext
- de
- Zeit / Ära
- en
- time / epoch / era / age
- nl
- tijd
- tr
- zaman / hin
Mînak
87. Dibarît ar ji asmanaZemanê çerx û dewrana (X.)88. a- Ne bixur e ne Bulxar e (X.)
Etîmolojî
Ji farisî زمان (zeman), hevreha jem û soranî ژەمەن (jemen, “dana xwarinê, jiyar, rizq”), partî [skrîpt hewce ye] (jeman), [skrîpt hewce ye] (çemen, “saet”), farisiya kevn [skrîpt hewce ye] (cemana) (>akadî 𒋛𒈠𒉡 (si-ma-nu), >>aramî 𐡆𐡌𐡍 (zmn)), ji proto-îranî *ǰámaHnaH (cemehneh), ji proto-hindûîranî *ǰámaHnas, ji *ǰámati (“hatin”) ku forma han e ku guherîna /g/>/c/ pêkhatiye û hevreha hatin e. Bo guherîna ji wateya hatin bi dem bide ber gav.