navdêrmêzaPirjimar: zewac
Pêwendiya girêbestê ya ku du kes, bi kevneşopî jin û mêr, li hev dikin ku bi hev re wekî zewacek demdirêj an jî heyatî bijîn da ku zarok çêkin û malbatek saz bikin; bûn jinûmêrên hev.
- de
- Ehe / Heirat
- en
- marriage
- nl
- huwelijk / echt
- tr
- evlilik / nikâh / izdivaç
Etîmolojî
Ji erebî زواج (zewac, “zewac, hevserî, jinûmêrî”), têkilî زوج (zewc, “mêr, hevser”) û زوجة (zewceᵗ, “jin, hevsera mê”), ji aramî זוגא (zewga, “hevser, jin yan mêr”) ji yûnanî ζυγός (zygós, “cot, du tiştên li gel hev”) ji proto-hindûewropî *yeug- (“bi hev ve girê dan”) ku herwiha serekaniya cot ya kurdî ye jî. Ji eynî rehî: "zo" ya kurdî ya bi maneya "cot".