Jûjî

zibil

/zɘˈbɘl/

navdêr
  1. peyn, kuşpil, rîx, pîsatiya sewalan ya ku li zeviyan tê werkirin daku berhemên çandinê bibertir bibin

    de
    Mist / Dung / Odel / Abfall
    en
    manure / garbage
    nl
    mest / huisvuil / vuilnis / vuil
    tr
    gübre / çöp / süprüntü

Mînak

  • Bayekî sivik zibilên bizinan ber bi dîwaran ve dibir.

Etîmolojî

Hevreha soranî زبڵ (zibił, zibł) / zibił, herdu ji erebî زبل (zibil), hevreha aramî ܙܒܠܐ (zeḇla, zevla), îbrî זבל (zeḇel, zevel), akafî ziblu. Peyva erebî ketiye gelek zimanên din jî: farisî زبل (zibl), tirkiya devokî zibil, azerî û tirkmenistanî zibil, ermeniya devokî զիբիլ (zibil). Ji eynî rehî sil (bi maneya "zibil" wek di peyva kersil de) ya kurdî jî.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

zibil — ferhenga kurmancî · Jûjî