Jûjî

zikçûn

navdêr
  1. hinavêşî, îshal, diyare, fîşik, nesaxiya ku dema mirovî digire destava stûr ruhn e û pirr caran tê

    de
    Diarrhöe / Durchfall / Diarrhoe / Dünnpfiff
    en
    diarrhoea / diarrhea / scour
    nl
    buikloop / diarree
    tr
    diyare / ishal

Etîmolojî

Ji zik + çûn.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

zikçûn — ferhenga kurmancî · Jûjî