Jûjî

alim

/ʕɑːˈlɘm/

zelfstandig naamwoord
  1. geleerde / schriftgeleerde

    de
    Gelehrte
    en
    scholar / learned / bookman
    tr
    âlim / alim / ulema
    kmr
    zana, zanyar, zanistvan, şareza, pispor, hoste

Voorbeelden

  • Alimê sirra negotî der sudûr / Raziqê bêdestûpa û mar û mûr

  • (...) xwe dabû îlmê îslamiyetê û wî dil hebû ko bibûya alimekî jîr.

Herkomst

Ji erebî عَالَم ('alim) ji علم ('elime: zanîn), têkilî alem, elimandin, elimîn, elimtin, ilm, mielim, talîm, talîmat, ulema...

Verwante woorden

Andere schrijfwijzen

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.