Jûjî

dîyar

/diːˈjɑːɾ/

zelfstandig naamwoordmannelijk
  1. heuvel / bult

    de
    deutlich / offensichtlich
    en
    hill, mound, knoll
    tr
    aşikar
    kmr
    aşîkar, aşkere, vedîyar, penî, pendî

Voorbeelden

  • 52. Qeydê di hûr îsbat bike (A.)* Qeydê di hûr dîyar bike,53. Wezzûh ku fehma min netê (A.)

Herkomst

dî +-yar

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.