Jûjî

haf

/ˈhɑːf/

zelfstandig naamwoord
  1. huzur / karşı / yukarı / kat

    de
    Dach
    kmr
    cihê ku dîmen, kes, lê baş tê dîtin, hêsî, bilindcî Derketibû 'haf'a gund û li gund temaşe dikir.

Voorbeelden

  • Ji helbesta Rojen Barnas; Beîvno

  • Seyranê, îro min li hafa Elajgirê temaşe kir...

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.