Jûjî

iblîs

/ɘbˈliːs/

zelfstandig naamwoord
  1. boze / droes / drommel / duivel

    de
    Teufel / Satan
    en
    devil / satan / belial / cacodemon
    tr
    iblis
    kmr
    şeytan, dijminê Xwedê û dînê Wî

Voorbeelden

  • Elbet diçû meqamê teqdîsiblîsê, feqîrê bêcinayetHindî te hebû digel 'inayet

Herkomst

Ji erebî ابليس (iblîs) ji yûnanî διάβολος (diávolos) (diyabolos: tometkar, newehîker) ji διαβάλλω (diyaballo: tomet kirin, newehî kirin, iftira kirin) ji διά (diya: tê re, di ... re) + βάλλω (ballo: avêtin). διά (diya) ji proto-hindûewropî *dwis, hevreha sanskrîtî द्वीह् (dvīh) (dvíḥ), latînî dis û kurdî di. βάλλω (ballo) ji proto-hindûewropî *gʷelh₁-, binere balo, balon, balet, balerîn. Heman peyv ji yûnanî ketiye pirraniya zimanên ewropî jî: îtalî diabolo > fransî diable > îngilîzî devil, swêdî djävul, almanî Teufel...

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.