Jûjî

kar

/ˈkʰɑːɾ/

zelfstandig naamwoordmannelijk
  1. werk

    de
    Arbeit
    en
    work, labor
    tr
    iş / meslek / emek
    kmr
    Tiştê mirov dike.

Voorbeelden

  • Me xwe bo çûnê kar kiriye.

  • Çimkî qezenca wê ji zîv zêdetir e, kara wê ji zêrê xas çêtir e. Şîretên Silêman 3:14

Herkomst

proto-hindûewropî *kʷer- (“kirin”) *: proto-îranî *kar- (“kirin”); farisî کار (kâr, “kar”); kurmancî kar; soranî کار (kar, “kar”); hewramî kar (“kar”); zazakî kar (“kar”)

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.

kar — Koerdisch woordenboek · Jûjî