Jûjî

kelemçe

/kɛlɛmˈt͡ʃɛ/

zelfstandig naamwoord
  1. handboeien

    de
    Handschellen / Handfesseln
    en
    handcuffs
    tr
    kelepçe
    kmr
    Girêdaneke ku ji du xelekên metal pêk tê ku ji bo girêdana li dor zendên kesekî hatîye dîzaynkirin, û bi zincîr an menteşeyekî bi hev ve girêdayî ye.

Herkomst

Herwiha kelepçe, hevreha soranî کهلهپچه (kelepçe) ji tirkî kelepçe, ji farisî کلبچه (kelebçe / kelebçê, “bend, qeyd, girê”) ji كلب (keleb, “girêk, gac, xilf, xingal, kelef”) + ـچه (“-çe, -çik”). Peyv bi eslê xwe ji farisî be jî, ew bi rêya tirkî ketiye kurdî ji ber ku di farisî de bi maneya "amûrê asêkirina destên mirovên girtî" nayê bikaranîn lê ew mane di tirkî de lê hatiye barkirin.

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.

kelemçe — Koerdisch woordenboek · Jûjî