Jûjî

kenge

/kɛnˈɡɛ/

zelfstandig naamwoord
  1. Dema kesek xwe li ciyekî ter/şil dirêj dike, yan jî ber sedemên din; tamarê wî req dibe ew kes kengeyî dibe,nikare xwe xwarke edî, paşê kenga wî digirin baş dibe.

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.