Jûjî

mirîd

/mɪˈɾiːd/

zelfstandig naamwoordmannelijk
  1. volgeling / discipel / aanhanger

    de
    Anhänger / Jünger
    en
    follower, disciple, adherent
    tr
    takipçi / mürit / yandaş
    kmr
    Kesa/ê li dû anku li pey kesekê/î yan tiştekê/î diçin.

Voorbeelden

  • Nêzîk şêx û sofî bikinMurşîd mirîdan hîn bikinHetta ko ta'et nebttin

Herkomst

Ji erebî مريد (murîd) ji mi- + rehê ر و د (r-w-d-, “lê gerîn, li pey çûn, dan dûv”). Ji eynî rehî: mirad, îrade.

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.