Jûjî

mirov

/mɪˈɾoːv/

zelfstandig naamwoordmannelijk
  1. mens

    de
    Mensch / menschliches Wesen / Leute / Verwandter
    en
    human being
    tr
    insan
    kmr
    Cureyên ku aîdî sinifa memikdaran in, ku bi xisûsiyetên jêrîn têne karakterkirin: birêveçûna tîk, ziman, kreatîvî, besîret û teqlîdkirin.

Voorbeelden

  • Dawetvan dipirsin, dixwazin bizanibin ku kî ye ev mervê ecêbî nenas.

Herkomst

proto-hindûewropî: *mer- ("mirin") > + *teuk- ("tov, tuxm") :*sogdî: merte-tewxme- :*pehlewî: mertum ("mirov") :*farisî: merdom ("mirov") :*zazakî: merdim :*hewramî: merdim :*soranî : mirov, mêrd :*kurmancî: mirov, meriv, mêr

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.

mirov — Koerdisch woordenboek · Jûjî