Jûjî

rîş

/riːʃ/

zelfstandig naamwoordmannelijk
  1. stam / wortel / radix

    de
    Wurzel / Quaste
    en
    root (of a plant)
    tr
    kök / püskül / saçak / yenirce
    kmr
    Beşên binerdî yên riwekan yên ku av û xwirakê didin riwekê.

Voorbeelden

  • Bi reh û rîş ve hilkişandin.

Herkomst

From Proto-Indo-European *wréh₂ds (“root”), compare Persian ریشه (riše, “root”).

Verwante woorden

Synoniemen

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.

rîş — Koerdisch woordenboek · Jûjî