zû

From a Proto-Indo-Iranian [Term?] root shared with Sanskrit जू (jū, “hurry on, hurry, be quick”), Avestan 𐬰𐬆𐬬𐬍𐬱𐬙𐬫𐬀 (zəvīštya, “the quickest”), and Persian زود (zud, “early, quickly”), Northern Luri زی (zi), possibly from Proto-Indo-European *ǵewH- (“force, drive”) and thus further cognate with Proto-Slavic *žuriti (“to rage”) and Old Norse keyra (“drive”).

• Zû were malê!

• Em zû negihiştinê.

Hevreha sanskrîtî आशु (āśu), yûnaniya kevn ὠκύς (ōkús), latînî ocior... Hemû ji proto-hindûewropî *oḱu- (ḱ-ya proto-hindûewropî di zimanên hindû-îranî de dibe "s/ş/z/ç"), yan jî têkilî jîn û zîrek (dîsa ji proto-hindûewropî - binere jîn) hevreha îngilîzî quick.