î-

Hevreha hi-, hî-, hin-, soranî ئێ- (ê-)، هێ- (hê-), kurdiya başûrî î-, ji berê *êd (ev) (wek êd rad "lewra", êder, "ev der"...), tev ji proto-hindûîranî *sá, *sáH, *tád ên bi ramanên cihêrreng; ji proto-hindûewropî *só (“ev”), *seh₂, *tód. Di proto-hindûewropî da vê bêjeyê teşeyên wê ên din ji hev cihê bûn û zimanên hindûewropî ên îroyîn teşeyên ji hev cihê mîrat girtine. Ne hevreha ev.