Jûjî

îtham

noun
  1. accusation / allegation / charge / indictment

    de
    Beschuldigung / Anklage / Anschuldigung / Denunziation
    tr
    itham / suçlama / suçlu / görme
    kmr
    tawanbarkirin, sûcdarkirin, gunehkarkirin, gotin ku kesekî tawanek yan xirabiyek kiriye, gotin ku tiştek xirab binasê filankesî ye

Etymology

Ji erebî [Peyv?].

Related words

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.

îtham — Kurmanji dictionary · Jûjî