noun
witness
- de
- Zeuge / Zeugin
- nl
- getuige
- tr
- şahit / tanık
- kmr
- govan, gewa, dîdevan, kesa/ê ku dîtiye dema tiştek qewimiye yan hatiye kirin û dikare paşî basa wê bike
Examples
Nûr ji piştê hate nîva cebhetêHin dibêjin hate tilya şahidê
Etymology
Ji erebî شاهد (şahid), hevreha aramî ܣܗܕܐ (sehda: 1. şahid 2. şehîd), têkilî şehîd, şehade, şehadet. Bo têkiliya "şahid" û "şehîd" herwiha bide ber yûnaniya kevn μάρτυς (martus: 1. şahid 2. şehîd) ku serekaniya hevwateya peyva "şehîd" ya bi bi zimanên ewropî ye: îngilîzî û fransî martyr, almanî Märtyrer, spanî mártir.