Jûjî

bimirûz

adjective
  1. suratı asık / suratını asmak / suratlı

    kmr
    bimehde, bêmehde, bêmirûz, mehdekirî, mirûzkirî, mirûzdaketî, mûrşikestî, bi sikûm, rûtirş

Etymology

Ji bi- + mirûz.

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.