1.nounmasculinePlural: diran
tooth
- de
- Zahn
- nl
- tand / zaagtand
- tr
- diş
- kmr
- didan, kêlbe, hestiyên devî yên mirov û heywan xwarinê pê xwarinê pê dicûn
Etymology
Têkildarî denten ya avestayî, dendân ya pehlewî, didan ya zazakî, dan û digan yên soranî, دندان (dendan) ya farisî, dens ya latînî, οδούς ya yewnanî, Zahn ya almanî, tand ya danmarkî, swêdî û holendî, tooth û teeth yên îngilîzî, tunþus ya gotîkî, dent ya fransî, दांत (damt) ya hindî, dantis ya lîtwanî, दन्त ya sanskrîtî, diente ya spanî ji *h₁dont- û *h₁dent- yên hindûewropî.