Jûjî

ji binî

noun
  1. radical

    tr
    kökten / esasen / sırf
    kmr
    bintûtî, hîmî, ji kokê, bi hîmî, bi xîmî, bi bingehî

Etymology

Ji ji bin + -î.

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.