Jûjî
KurmancîTürkçeEnglishDeutschNederlands
Download

kerîkerî

noun

  1. bölük pörçük / parça parça

    kmr
    parçeparçe, parepare, pariparî, cengecenge, pirtîpirtî, çîtîçîthî, letelete

Etymology

Ji kerî + -kerî.

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.