1.noun
naskirin, aşnabûn, niyasîn, berniyasbûn: Nasîna cîranên xwe giring e.
nasîn
/ˈnɑːsˤiːn/
2.verb
to know (be acquainted or familiar with)
- de
- kennen
- nl
- kennen
- tr
- tanımak
- kmr
- Zanîn ka kesek kî ye.
Examples
Ez wî nanasim.
Ev du sal in ku em hev dinasin.
Etymology
Ji proto-hindûewropî: *gne- ("zanîn, nasîn"), proto-îranî: *zan- ("zanîn, nasîn"), farisiya kevn: xşnā- ("nasîn") , partî: 'şn's- ("nasîn") , pehlewî: 'şn's- ("nasîn") , farisî: şinās- ("nasîn") ... ^(alfabeya arî), kurmancî: nasîn- ("nasîn"), soranî: nasîn- ("nasîn"), zazakî: şinasnayene ("nasîn"), hewramî: ažnās- ("nasîn")