Jûjî

rûçik

/ruːˈt͡ʃɘk/

noun
  1. cheek / surface / facies / lineament

    de
    Dreistigkeit / Backe / Wange
    nl
    wang / kaak / koon
    tr
    yanak / beniz / didar / sıfat
    kmr
    alek, gep, sîmet, lam, lamik, sûret, dêm, hinarik, lem, lemik, alişk, herdu rexên rû yên li herdu alên difinê, cihê rihên zelaman lê şên dibin

Examples

  • Her ku şev çû, sir û sermayê rûçikên xwe derxistin holê û bayekî gurr li wan rabû.

Etymology

Ji rû + -çik.

Related words

Alternative forms

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.