Jûjî

rastdar

adjective
  1. righteous / just

    kmr
    baş, qenc, rewişt paqij, rastker, bi dilê xwe yê paqij kesê/a ku direwan nake, keşe/a ku bes rastiyan dibêje

Etymology

Demê wergêrrî peyva Yunanî 'dikaios' wergerandiye zimanê Kurdî, wergervanên Kitêba Pîroz peyveka nû darişt. Rastdar cuda ye ji rastgo, çinko rastdarî tiştekê giştîtir e ji rastgoyî u rastkerî, kesatiya mirovekê ku beramber Xwedê rast e.

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.