1.noun
Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.
standin
2.verb
seize / get / grab / take
- de
- empfangen / abholen / Annahme / Einkauf
- nl
- halen / inslaan / raken / teisteren
- tr
- almak
- kmr
- bi kotekî wergirtin, bi zorê ji destê kesekê/î deranîn
Examples
Kurrê te goga kurrê min jê standiye.
Te canê min divêt ey canê 'alemJi min bistîn bi le'lên xwey şekerrîzDu 'enber bû li şimşadê bi mestî
Etymology
Ji proto-hindûewropî *steH2n- (kirîn, xwestin bikirre; eyar kirin), proto-îranî *steʰn- (standin, rakirin, birin), avestayî fre-sten (standin, birin), parsî û pehlewî st'n- (jê standin, birin), farisî ستادن (sitaden - rehê dema niha -sitan-: birin, standin; sekinîn), hewramî esey (rehê dema niha san-), goranî san-, soranî سەندن (sendin) (sendin - rehê dema niha -sên-), latînî prae-stinare (kirîn, bihayê tiştekî eyarkirin), ermenî stenem (belkî ji kurdî yan zimanekî din hatiye deynkirin). Berevajî ku Chyet di ferhenga xwe de îdia dike û gelek kurd jî bawer dikin, "standin" bi maneya "kirîn"ê ne