noun
brick
- de
- Backstein / Ziegel / Ziegelstein / Baustein
- nl
- baksteen / bouwsteen / klinker / steen
- tr
- tuğla
- kmr
- libin, acûr, blok, xişt, kelpîç, kerpîç, brîket, qalibên ji herriyê yan çîmentoyê çêkirî yên ku li ser û li rex hev tên danîn û dîwar jê çêdibin
Etymology
Bi riya tirkî tuğla yan osmanî طوغله / توغله ji yûnanî τούγλα (toúgla) ji latînî tēgula ji tegō (niximandin). Ji heman rehî herwiha bo nimûne: macarî tégla, portugalî tejolo, swêdî tegel û fînî tiili.