1.rengdêr
pêkenok, henekî, qerfî, qeşmer
Etîmolojî
Hevreha farisî چامه (çame, çamê), pehlewî çikamek, çîkamek, ji zimanên îranî.
çam
/ˈt͡ʃʰɑːm/
2.navdêr
kac, qac, qaj, darek herşên e û çilûyê wê strîk in û dişibe kajê lê girtir e.
- de
- Pinie / Föhre / Kiefer / Fichte
- en
- pine / Cham
- nl
- pijnboom
- tr
- çam
Etîmolojî
Bi rêya tirkî çam, ji osmanî چام (çam), ji erebî شَمَع (šamaʕ, “find, şemal”). Cotrehê şema û şemalk.