Jûjî

êm

/ˈeːm/

1.navdêr
  1. Xwarina ku didin heywanan.

    de
    Viehfutter / Futter / Instrument
    en
    fodder / stover
    nl
    veevoeder / veevoer / kanonnenvoer
    tr
    yem

Etîmolojî

Ji tirkî yem (“alif”) ji yemek (“xwarin”).

Peyvên girêdayî

Hevwate

Girêdayî

Awayên din

2.lêker
  1. : bêm, werim: Ez ê sibê êm. (Ez dê sibê bêm / werim.)

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

êm — ferhenga kurmancî · Jûjî