Jûjî

şah

/ˈʃɑːh/

1.rengdêr
  1. Guhartoyeke şa (“kêfxweş, dilxweş”). (1)

2.navdêr
  1. key, paşa, padişa, qiral, melik, monark, serok, serwer (bi taybetî serokên Îranê heta sala 1979)

    de
    König
    en
    monarch / potentate / shah / khan
    nl
    sjah / vorst
    tr
    ana / kral / şah / şad

Mînak

  • دبێژن لسەر زەمانێ بەرێ شاھەکێ گەنج ھەبوو(...)

  • Dît nivîsî "La ilahe-ille Ellah"Ba Muhemmed ba Resûlellahê Şah

Etîmolojî

Hevreha farisî شاه, farisiya navîn 𐭬𐭫𐭪𐭠 (mlkʾ /⁠šāh⁠/), farisiya kevn 𐏋 (XŠ /⁠xšāyaθiya⁠/, “şah”), ji proto-îranî *xšáyati, ji proto-hindûîranî *kšáyati (“yê ferwar, yê hêzê didêre”) (hevreha sanskrîtî क्षयति (kṣáyati)), ji proto-hindûewropî *tek- (“hêz hebûn, serdest bûn”).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

şah — ferhenga kurmancî · Jûjî