navdêr
cer, kûz, şerb, kuloz, den, kûzik, kuloz, hin cûn aman in ku ji axa sor hatine çêkirin û bi pirranî biçembil in (û berê bi taybetî bo hilgirtina avê ji kaniyan ta malê dihatin bikaranîn), cerê biçûk, dirêj û devteng e ku di havînê de avê cemidî dihêle
- en
- jar / jug / pot / waterpot
- tr
- testi / küp / kumkuma / desti
Mînak
Şerbikê avê bi rêya avê ve dişkê.
Etîmolojî
Ji erebî شرب (şeribe: vexwarin), hevreha şerbet, şerab, şirûb, meşrûb... + kurdî -ik