Jûjî

şerbik

/ʃɛɾˈbɘk/

zelfstandig naamwoord
  1. testi / küp / kumkuma / desti

    en
    jar / jug / pot / waterpot
    kmr
    cer, kûz, şerb, kuloz, den, kûzik, kuloz, hin cûn aman in ku ji axa sor hatine çêkirin û bi pirranî biçembil in (û berê bi taybetî bo hilgirtina avê ji kaniyan ta malê dihatin bikaranîn), cerê biçûk, dirêj û devteng e ku di havînê de avê cemidî dihêle

Voorbeelden

  • Şerbikê avê bi rêya avê ve dişkê.

Herkomst

Ji erebî شرب (şeribe: vexwarin), hevreha şerbet, şerab, şirûb, meşrûb... + kurdî -ik

Verwante woorden

Andere schrijfwijzen

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.