Jûjî

şewate

navdêr
  1. sotemenî, ardû, mazot, mehrukat, tiştên bo hilkirina agir pêwîst wek dar û êzing û benzîn û gaz û hwd

    de
    Brennstoff / Brennanlage / Heizmaterial / Saft
    en
    fuel / incinerator
    nl
    brandstof
    tr
    yakıt / yakacak / mahrukat

Etîmolojî

Ji şewat + -e.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

şewate — ferhenga kurmancî · Jûjî