Jûjî

şewitîn

/ʃɛˈwɘtˁiːn/

1.navdêr
  1. sotin, sujîn, agirpêketin, ruxîna bi agir:

    de
    Verbrennung
    en
    combustion / burning
    nl
    verbranding
    tr
    yanma / tutuşma

Mînak

  • şewitîna xaniyekî

  • şewitîna daristanan

2.lêker
  1. sotin, suşîn, sujîn, agir berbûnê, agir pê ketin, agirî xwe gihandinê, suşîn, sujîn, ketin ber / nav agirî

    de
    brennen
    en
    to burn
    nl
    branden / verbranden / verteren
    tr
    yanmak

Etîmolojî

Ji şewat + -în.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

şewitîn — ferhenga kurmancî · Jûjî