aqil

/ɑːˈqɪl/

1.rengdêr

Jîr, biaqil, bieqil, hişyar, hişmend, fama, fehma.
en
smart, intelligent

Etîmolojî

From Arabic عَاقِل (ʕāqil, “reasonable; intelligent”), active participle of عَقَلَ (ʕaqala, “to be endowed with reason, to have intelligence, to be conscious, to realize”), derived from the root ع ق ل (ʕ q l).

2.navdêrnêrzaPirjimar: aqil

bal, Jîrî, eqil, awiz, hiş, hişyarî, hişmendî, têgihiştin, famkirin, famatî, famabûn.
de
Verstand / Geist / Intelligenz / Sinn
en
intelligence, cleverness, sense, wisdom, reason
tr
akıl / hiş / hoş / karın

Etîmolojî

Ji erebî, bi maneya jîr ji عاقل ('aqil), bi wateya "jîrî" ji عقل ('eqil). Bo nimûneyeke din jî ku tê de "'e" ya erebî di kurdî de dibe "a" binêre alif, am (mam, ap).

Peyvên girêdayî

Etîmolojî

Etîmolojî

Peyvên girêdayî

Hevwate

Peyvên çêbûyî

Girêdayî

Awayên din