1.navdêrmêza
(bêhemdî xwe) Hatin xwarê, nizm bûn, dahatin.
- de
- fallen, herunterfallen / abstürzen
- en
- fall
- nl
- val
- tr
- düşmek
Mînak
Ketina navenda bazirganiya cîhanê rûreş bû.
Şoreşê ketina dîktatoriyê gengaz kir.
ketin
/kɛˈtɪn/
2.lêkerPirjimar: em dikevin
(bêhemdî xwe) Hatin xwarê, nizm bûn, dahatin.
- de
- fallen, herunterfallen / abstürzen
- en
- to fall
- nl
- vallen
- tr
- düşmek
first-person plural preterite of ketin
second-person plural preterite of ketin
third-person plural preterite of ketin
Mînak
Ew ji ser darê ket erdê û gelek êşiya.
Ketin hindir.
Etîmolojî
Çavkanî * Cheung, Johnny, Etymological Dictionary of the Iranian Verb, Leiden, 2007, r. 234 * Watkins, Calvert, The American Heritage Dictionary of Indo-European Roots, Houghton Mifflin Co., 2007, çapa 2an, r. 43 * Etymonline. Online English Etymology Dictionary. <etymonline.com> by Douglas Harper.