Jûjî

ketin

/kɛˈtɪn/

2.fiilÇoğul: em dikevin
  1. düşmek

    de
    fallen, herunterfallen / abstürzen
    en
    to fall
    nl
    vallen
    kmr
    (bêhemdî xwe) Hatin xwarê, nizm bûn, dahatin.
  2. first-person plural preterite of ketin

  3. second-person plural preterite of ketin

  4. third-person plural preterite of ketin

Örnekler

  • Ew ji ser darê ket erdê û gelek êşiya.

  • Ketin hindir.

Köken

Çavkanî * Cheung, Johnny, Etymological Dictionary of the Iranian Verb, Leiden, 2007, r. 234 * Watkins, Calvert, The American Heritage Dictionary of Indo-European Roots, Houghton Mifflin Co., 2007, çapa 2an, r. 43 * Etymonline. Online English Etymology Dictionary. <etymonline.com> by Douglas Harper.

İlgili kelimeler

Kaynak ve lisans

Bu madde Wîkîferheng/Wiktionary kaynaklıdır ve CC BY-SA 4.0 ile lisanslanmıştır. Kaynak: Wîkîferheng. Türettiğimiz veriyi de aynı lisansla paylaşıyoruz.