Jûjî

awir

/ɑːˈwɘɾ/

navdêr
  1. nîga, çav, nerîn, mêzekirin, îşaret, ber, berêxwedanê, rûkirin, rû, nezer

    de
    strafender Blick / Anblick / Blick
    en
    gaze / look / wink / scorn
    nl
    blik / boze blik
    tr
    bakış / nazar / nezaret / ahır

Mînak

  • Awirên min ji wê venabin.

  • Awirên hîvê yên xwe ji şevê vedidizin, yên ku ji şermê rûyê xwe ji şevê vedişêrin, dikin ku şev li sîya xwe bilikume.

Etîmolojî

Ji zimanên îranî, hevreha ayîn ya kurdî, آیین (ayîn) ya farisî, *ewδēn ya pehlewî ji *ewiδayana- ya avestayî ji -ewi (ve, ber bi ... ve) + -day (dîtin; nerîn)

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

awir — ferhenga kurmancî · Jûjî